یازدهمین سالگرد عروج خونین پر افتخار رهبر شهید بابه مزاری گرامی باد!
بنام خدا سلام دوست عزیز از اینکه از من و کلبه من احوال گرفتی خوشحالم.پیام و نظرات تان را حتما در ج بفرمایید. بنده از تاریخ ۲۶/۱/۸۵ امتحانات میان ترمم شروع می شود بنابراین شاید به زودی به پیام های شما نتوانم پاسخ بگویم. به همین خاطر پیام های خصوصی تان را به صورت ایمیل به آدرسهای زیر ارسال بفرمایید:
میلاد پیامبر رحمت بر جهان بشریت مبارکباد!
زینب غم همیشه دنیا ست در دلش
زخم همیشه شعله ور ماست در دلش
زینب غم همیشه دنیاست در دلش
صد کو ره آتش از غم دنیاست در دلش
رنج تمام مردم مارا کشیده است
یک کربلا مصیبت عظماست در دلش
چادر محرمی است که بر سر کشیده است
هر روز نو حه خوانی و غوغاست در دلش
غم هر چی بوده ریخته یکباره بر سرش
داغ عمیق زینب کبراست بر دلش
غم روی غم مقیم دل کو چکش شده
یارب مگر چقدر دیگر جاست در دلش
امروزها دوباره دلش در گرفته است
یارب چقدر آتش ٬ بر پاست در دلش
یک تیر دیگر از زه دنیا رهیده و
خورده است از میان همه راست در دلش
ضمن پوزش از شاعر معاصر کشور آقای محمد بشیر رحیمی شعر فوق که سروده ایشان بوده است به اشتباه به نام نویسنده وبلاگ آقای عبدالله اکبر در این وبلاگ درج شده بدین وسیله به نام آقای رحیمی تصحیح می گردد.
یازده سال از غروب یک خورشید می گذرد و ما باز بر آنیم که با آرمان های او تجدید میثاق نماییم .
به اطلاع عموم علاقه مندان و بازدیدکنندگان عزیز رسانیده می شود که سوگ سروده های تان رامی توانید به وبلاگ تبر و باغ گل سرخ که به همت شاعر توانا،متعهد و آگاه کشور ما آقای محمد بشیر رحیمی جهت چاپ ویژه نامه ای به مناسبت یازدهمین سالگرد شهادت شهیدعدالت اجتماعی "بابه مزاری"راه اندازی شده است ارسال بفرمایید.این هم آدرس وبلاگ: http://www.golesurkhvatabar.blogfa.com
Email: m_b_rahimi@yahoo.com
| عناوين گذشته |
دهها هزار از پيروان راستين رهبر شهيد عبد العلي مزاري امروز در حالي از سالروز شهادت آن رهبر فقيد تجليل نمودند، كه هر روز و هر چقدر زمان مي گذرد بر حقانيت راه او، عمق و ژرفاي تفكر او، صداقت و عدالت خواهي انديشه او بيش از پيش پي برده و بر آن تكيه مي شود. دهها هزار از پيروان راستين رهبر شهيد عبد العلي مزاري امروز در حالي از سالروز شهادت آن رهبر فقيد تجليل نمودند، كه هر روز و هر چقدر زمان مي گذرد بر حقانيت راه او، عمق و ژرفاي تفكر او، صداقت و عدالت خواهي انديشه او بيش از پيش پي برده و بر آن تكيه مي شود. من المومنین رجال صدقوا ما عاهدوا الله علیه فمنهم من قضی نحبه و منهم من ینتظر و ما بدلوا تبدیلا . (قرآن کریم)
یازده سال از غروب خورشید عدالت از افق تیره ی کشور ما می گذرد٬ در این یازده سال شخصیت شهید مزاری یکی از محورهای عمده در اندیشه ی روشنفکران ما بود و دشمنان و دوستان بر «له» و «علیه» ایشان سخن بسیار گفته اند. از حب و بغض های افراطی و نا اندیشیده تا بحث های نیمه آکادمیک و شبه علمی در صفحات جراید و مجلات کشور به وفور می توان یافت٬ نکته ی که نشان از اهمیت و جایگاه این شخصیت بزرگ در تاریخ این سرزمین دارد. فردا که غبار حب و بغض ها فرو نشیند و بساط بهره وری و سودجویی از نام و عنوان مردان بزرگ جای خود را به تامل توام با تعمق بدهد٬ این نقش بهتر و شفاف تر خود را نشان خواهد داد. اما احتمال یک سوال در مورد این نسخه استثنایی تاریخ افغانستان هنوز به اندازه کافی شکافته نشده و مانند دیگر پرسشها٬ در میان تحسین ها و تلعین ها گم گردیده است٬و آن اینکه اکنون و در شرایط به اصطلاح صلح و آرامش چگونه می توان از شهید مزاری سخن گفت؟
پاسخ به این سوال هم برای کسانی که خود را رهروان ایشان می دانند و هم برای مردم ما که با نوعی درک همدلانه ایشان را مهمان خانه های دل نموده اند٬ بسیار مهم و حیاتی به نظر میرسد. رهروان ایشان باید به دقت و به دور از کلی گویی به این سوال پاسخ بدهند و معلوم نمایند که چگونه عملکرد رهبر شهید ٬ در زمان جنگ می تواند راهنمای رهروان ایشان در زمان صلح باشد؟
به این سوال می توان از منظر های مختلف پاسخ داد٬ از دید پیروان رهبر شهید٬ می توان گفت که ایشان نوع شعارهای را که مطرح نمودند شعارهای نبود که محدود به زمان و مکان و شرایط خاص باشد. به همین دلیل اگر شخصیت ایشان را بر مبنای این شعارها٬ آرمان ها و اهداف تعریف نماییم٬ فقط به جاودانگی می رسیم. چون تا تاریخ است عدالت خواهی وجود دارد٬ تا بشریت هست ٬ مبارزه با تبعیض هم هست. تا مظلوم هست مبارزه با ظلم هم وجود دارد. اما استفاده از واژه ی مبارزه با «بودن در زمان صلح» تناقض نما به نظر میرسد. چون بودن در زمان صلح به معنای آرامش٬ عدم ستیز و نفی مبارزه است. به همین دلیل عده ای با استفاده از همین توجیه پیروان رهبر شهید را به نفی مبارزه و ترک ستیز دعوت می کنند٬ تا آنجا که گاهی به ایماء و اشاره حتی به فراموشی حوادث گذشته فرا می خوانند و در گامی فراتر مایل اند که سخن گفتن از بزرگترین عصیان اجتماعی هزاره ها برای احقاق حقوق مدنی و شهروندی شان را هم به فراموشی بسپارند و نام نقش آفرینان جاوید نام این خیزش همگانی را کتمان کنند.
اندک تامل ٬ بطلان و مغالطه آمیز بودن این فرضیه را به خوبی آفتابی می کند٬ مغالطه ی که از خلط شکل و محتوی ناشی می شود. مبارزه با ظلم و بی عدالتی به مثابه یک محتوی٬ همان گونه که در شرایط جنگ می تواند وجود داشته باشد٬ در زمان صلح هم می تواند حضور خود را به اثبات برساند٬ اما شکل این محتوی به صورت قطع نمی تواند همیشه ثابت و یکسان باقی بماند. بنابراین اولین پاسخ ما از سوال مطرح شده می تواند این باشد که سخن گفتن از مزاری ٬ به معنای پایبندی به اهداف ایشان میباشد و نام ایشان زنگ خطری است که هر از چند گاهی بر گوش خفتگان این قوم نواخته می شود و این سخن را فریاد می کند که « بعد ازاین هزاره بودن نباید در این کشور ننگ باشد» ادامه اش هنوز وارد نشده است
بر نامه های این مراسم به شرح ذیل بود:
الف) این مراسم با قرائت آیات وحی شروع شد و همچنین جمعیت حاضر برای شادی روح رهبر شهید قرآن ختم نمودند. پس از تلاوت قرآن مجید آقای محمدی به اجرای خودش همچنان ادامه داد.
ب) برنامه دوم قرائت شعر بود که قطعه شعری زیبایی توسط یکی از شاعران معاصر آقای سلمانعلی زکی خوانده شد که از لابلای شعرش اندوه و عشق فراوان نسبت به رهبر پیدابود شعر ایشان همه حاضرین تحت تاثیر قرار تا آنجا که مردم اشک ریختند و خاطرات غرور آفرین غرب کابل و مقاومت حق طلبانه آنروزهارا در اذهان تداعی کرد.
ج) برنامه بعدی قرائت دکلمه ی توسط تنها یادگار رهبر شهید یعنی زینب مزاری قرائت شد. به محض دعوت مجری ازایشان چشم ها به هر سو دوخته شده بود که تا تنها یادگار رهبر شهید را ببینند. وقتی که زینب مزاری پشت تریبون قرار گرفت مردم بی اختیار با صدای بلند و ازته دل گریه کردند. نمی دانم چه قدرتی می تواند مردم را بگریاند؟ دیکلمه جانسوزی را قرائت کرد و با بابا درد دل کرد . آری فکر می کنم تنها عاملی که سبب شد جمعیت بی اختیار گریه کند همان بود که مردم وقتی به زینب مزاری نگاه کردند یادشان از اخلاص و صداقت رهبر نسبت به رهروانش افتادند مردم این را دریافته بود که مزاری به خاطر تامین و احیای هویت انسانی آنان از دنیا زن و فرزند گذشت و مثل دیگران که ادعاهای بالا و گزافی دارند هیچ شماره حسابی در بانک های خارجی نداشت.
د) بعد از آن آقای حجة الاسلام و المسلمین ناصری ذکر مصیبتی شد و از مصیبت شهادت رهبر شهید نیز یاد کرد.
ه) بیانیه ی که توسط علما طلاب دانشجویان و عموم مهاجرین به مناسبت یازدهمین سالگرد رهبر شهید صادر شده بود توسط حجت الاسلام و المسلمین آقای جویا قرائت شد.
و) آخرین برنامه و پایان بخش این یادبود سخنرانی انگیزاننده و متین حجت الاسلام و المسلمین آقای اعتمادی غزنوی ایراد گردید. وی ضمن عرض تسلیت به مناسبت توهین به پیامبر گرامی اسلام و تخریب حرمین عسکریین رحلت رسول اکرم و شهادت امام حسن مجتبی و شهادت رهبر شهید به جهان اسلام و مردم شریف افغانستان گفت:
رمزی که هر سال یاد رهبر شهید می شود و اینچنین باشکوه و عظمت تجلیل می شود همان صداقت و اخلاص او بود. آقای اعتمادی در ادامه سخنرانی اش در باره شخصیت رهبر شهید افزود : رهبرشهید افتخار پیروی از مکتب ظلم ستیز و پر افتخار امام حسین و ائمه اطهار را داشت . وی همچنین ادامه داد: مزاری اگر از حقوق هزاره ها دفاع می کرد هرگز کسی نمی تواند اورا متهم به قوم پرستی و نژادگرایی کند زیرا مزاری می خواست عدالت اجتماعی را در افغانستان پیاده کند و به خاطر حقوق پامال شده مردمش تلاش می کرد و در مقابل آنانی که می گفت: "کاری ندارد به جای چهار متر ریسمان هشت متر ریسمان میدهیم" ایستاد و می گفت که ما در افغانستان در فکر حذف یک قوم از صحنه افغانستان نیستیم بلکه در کنار دیگر اقوام افغانستان می خواهیم برادرانه زندگی می کنیم و حقوق مساوی می خواهیم. اهداف مزاری آن قدر مقدس بود که در لوی جرگه قانون اساسی همه در رسمیت مذهب تشیع تا که مطرح شد همه قبول کردند و رهبر شهید همیشه می گفت که مذهب تشیع رسمی شود دوم تشکیلات اداری حکومت های گذشته ناعادلانه بود باید از نو تقسیمات اداری شکل بگیرد و دیگر اینکه مردم تشیع و هزاره در تصمیم گیری کشور شریک باشد و حضور داشته باشد.
